Bundle -

17 gün önce

​COVID-19'un En Büyük Mağdurları Yoksul Ve Güçsüzler

Sizin pandemi deneyiminiz ile başkalarınınki aynı olmayabilir. Salgın sırasında çalışanların hepsi gün içinde pijamalarıyla işini evden göremedi. “Kilit personel” olarak adlandırabileceğimiz kişiler kamusal alanlarda olmalı ve genellikle meslektaşlarıyla omuz omuza çalışmalıydı. Özellikle pandeminin ilk dönemlerinde en yoğun ölümler bu kilit personeller arasında görüldü.  

“Kilit personel”, temel ihtiyaçları karşılamak için çalışan meslekleri içeriyor: Gıda, ısınma ve ulaşım gibi, tabii sağlık hizmetlerinden bahsetmeye gerek bile yok. Kilit personel dediğimizde aklımıza hep doktorlar gibi üst profil meslekler geliyor ancak mavi yakalı birçok meslek de bu gruba dahil. Bu mavi yakalıların etnik azınlık olma olasılığı daha yüksek. Ayrıca nispeten daha kötü maaş alıyorlar. Bir düşünce kuruluşu olan The Institute for Fiscal Studies, İngiltere’deki kilit personellerin diğer çalışanlardan ortalama yüzde 8 daha az kazandığını söylüyor.

Pandemi, kilit işçiler olmadan hayatın durma noktasına geleceğini hatırlattı. Erken pandemi evresinde İngiltere’de evde kalan ve bu gerçekle tanışan halk, haftada bir “kahramanları” alkışlamayı gelenek haline getirmişti. Ancak temel işçilere “Neredeyse mitolojik bir statü ve değer” verilmesi, birçok kişinin katlandığı insanlık dramını gizleyemiyor. 

Salgın sırasında işe gitmenin zorlu bir deneyim olduğunu biliyoruz. İngiltere'de yapılan bir araştırmaya göre, ön saflarda çalışanlar yüksek ölçüde depresyon, anksiyete ve travma sonrası stres bozukluğu yaşıyor. Bu kilit personel, aynı zamanda şikayetlerini kolayca dile getirememekten de muzdarip. Genel merkezler kapalı, ofislerde konuşabilecekleri kimse yok, çoğu kurumsal e-posta hesabı gibi dahili iletişim kanallarına erişim sahibi bile değil.

Kilit pozisyonlarda çalışanların birçoğunun pazarlık gücü çok yok denecek kadar az, bu sebeple çalışma koşullarının sertliği konusunda atabilecekleri pek bir adım yok. Şikayet edenlerin kovulması sıklıkla görünen bir durum. Hükümetlerin bu konuda işverenlerden hesap sormaya hevesli olmaması da işleri daha zor hale getiriyor. 

Güç dengesizlikleri bazı örneklerde daha da çarpıcı. Toronto'da yapılan bir araştırma, kilit çalışanların bulunduğu mahallelerde Covid-19'dan ölüm oranının, evde çalışan yoğunluklu bölgelere kıyasla iki kat daha yüksek olduğunu gösteriyor. California'da yapılan bir araştırma, çalışma yaşındaki yetişkinlerin ölüm oranında Mart ile Ekim 2020 arasında yüzde 22'lik bir artış gördüğünü ortaya koydu. Fırıncıların ölüm oranında yüzde 50, yemek sektöründeki oranda yüzde 60 artış gördü. Pandemi boyunca bir sınıf insan evde pijamalarıyla otururken diğerleri muhtemelen onları öldüren işyerlerine gitmek zorunda kaldı. 

Türkiye’nin en sevilen haber uygulaması Bundle’ı indirin, hiçbir gelişmeyi kaçırmayın!
BUNDLE'I İNDİR